Doğal şartlarda kahve ağacı 80 yıla kadar yaşayabilir, fakat çiftliklerde durum biraz daha farklıdır. Nasıl bakıldıklarına bağlı olarak kahve ağacı 20–30 sene kadar yaşayabilir. Bu ağaçlar üç dört yaşına gelene kadar çiçek açmaz. Çiçekler genellikle şiddetli yağışlardan sonra açmaya başlar ve Kolombiya gibi bazı ülkelerde iklim, ağaçların yılda iki kez çiçeklenmesine olanak sunar. Bu da yılda iki kez hasat yapılabileceği anlamına gelir.

Arabica için çiçeklenmeden hasada kadar geçen süre yaklaşık dokuz aydır ve genellikle yılda bir kez hasat edilir. Robusta, iklime ve toprağa bağlı olarak her yıl iki ila üç kez hasat edilebilir.

Kahve kirazlarının içerisinde birçok katman bulunur. Kahve kirazının derisi ekzokarp olarak adlandırılır. Cascara olarak bilinen bu deri, çeşitliliğe bağlı olarak parlak kırmızı, sarı, turuncu ve hatta pembe renkte olgunlaşana kadar yeşildir. Yeşil kahve kirazları, olgun kahve kirazının içindeki tohumlar olan yeşil kahve çekirdekleriyle karıştırılmamalıdır. Derinin altında ise Pulp yani mezokarp katmanı bulunur. Pulp'ın iç tabakası ise Müsilaj olarak adlandırılır. Müsilajın alt katmanı ise Parşömen olarak adlandırdığımız endokarptır. Sonrasında ince bir epidermis katmanı olan Silverskin bulunur.

"Çift" çekirdeklerin çoğu düz, dışbükey bir şekle sahipken, Peaberry küçük, düzgün ve yuvarlaktır.

Bu mutasyona neyin sebep olduğu henüz belli değildir. Yetiştiriciler, tek bir tohuma sahip kahve kirazlarının genellikle genç dallarda geliştiğini keşfetmişlerdir. Bazı teorilere göre, bu üreme anomalisi kahve meyvesinin doğal olarak kuvvetli rüzgârlara, yoğun yağışlara veya çiçeğe kısmen zarar veren ve potansiyel gelişimi azaltan mekanik tarım cihazlarına verdiği yanıttır.

Bir diğer teori ise aşılama yöntemiyle üretildiği yönündedir. Ama bizim araştırmalarımız sonucu doğrultusunda bu anomalinin kanıtlanmış bir nedeni bulunmamaktadır.

Genel olarak, fincanda, Peaberry, diğer türlere benzer bir lezzet üretir, ancak genellikle biraz daha karmaşık ve ekşi olur.